'Je zult je wel afvragen waarom je hier bent, nummer 35,' mompelt hij. 'Maak je geen zorgen, het is niet omdat je een van de regels hebt overtreden. Je bent een voorbeeldige eenheid geweest.'
Eenheid. Nummer 35. Het bewaren van vlees.
'Je bent hier omdat ik je wil vragen een besluit te nemen. Ik ga je vragen om te kiezen wie ik zal verminken en vrijlaten. Jou of nummer 36?'
'Wie is nummer 36?'
'De andere jonge agent die ik hier na jou heb gebracht.'
Hij noemt zichzelf Dali en biedt zijn diensten aan mannen aan die van hun 'lastige' echtgenotes af willen. Voor een aanzienlijk geldbedrag zorgt hij ervoor dat de vrouwen spoorloos verdwijnen. Zijn aanpak is uiterst zakelijk - nauwkeurig, emotieloos, zonder enige mores - waardoor hij vrijwel geen aanwijzingen achterlaat. Sterker nog, Smoky en haar team hebben zelfs geen weet van Dali's praktijken totdat hij een van zijn slachtoffers 'aflevert' op de stoep van de FBI. Maar waarom heeft deze vrouw het mogen overleven? En waarom wordt de FBI op het spoor van Dali gezet? Het zijn een paar van de vele raadsels die Smoky moet ontrafelen in haar jacht op een psychopaat die een spel speelt met regels die hijzelf geschreven heeft.
'Crime scenes from hell en een serie interessante, tot de verbeelding sprekende personages.' - Nu.nl

Reacties (1)
Patrick Vandendaele
Een krankzinnig gegeven... We worden betrokken bij een psychopatische moordenaar, die wel degelijk op een afschuwelijke wijze tewerk gaat, en al heel wat bijzondere daden wist te plegen. Hij vermoordt op een zeer sadistische wijze vrouwen die in de weg lopen van hun man… Hij beleeft er wel degelijk genoegen aan, en weet op zijn manier zijn moorden te tekenen, doorheen eigenheden die maken dat hij al snel de bijnaam van Dali krijgt. Wanneer een slachtoffer dit avontuur weet te overleven, en daarenboven nog wordt afgezet aan een commissariaat, lijkt dit een grove fout te zijn van deze moordenaar. Of zou het gaan om een uitdaging tegenover de recherche? Het brengt alvast de ongerustheid in de rangen van de mensen die op zoek moeten gaan naar deze mafkees. Niet tegen te houden, lijkt zo. Zeker wanneer de grenzen worden verlegd. Special Agent Smoky Barrett, de vaste heldin van deze auteur, zal haar peren zien bij dit onderzoek. Maar natuurlijk zou zij niet de heldin zijn zonder haar inzet en kunde, want deze vrouw heeft een ruime ervaring als hoofd van een speciale eenheid van het FBI, die gespecialiseerd is in het opzoeken van seriemoordenaars. Wanneer ze het onderzoek opnemen, merken ze al gauw dat ze wellicht te maken hebben met een extreem intelligente moordenaar, en dat er wel degelijk een meer dan krankzinnige moordenaar op de baan is, en daarenboven blijkt dat de reeks van moorden verre van het einde heeft gezien. Het wordt een race tegen de tijd voor de ploeg van Smoky, en zeker een schaakspel tegen een geobsedeerde moordenaar die maar één plan lijkt te hebben : moorden, en nog eens moorden. Maar dan op een zeer gruwelijke wijze. Een beangstigend gegeven, een gegeven dat je confronteert met de krankzinnige wereld van de serial killers, en de manier waarop de onderzoekers hiermee omgaan. Het is een inleefbaar en zeer herkenbaar verhaal, waardoor je werkelijk zal vastgekluisterd zitten aan je stoel bij het lezen van dit boek, dat leest als een trein. Het is een goed geschreven boek, een opbouw zoals je ze zal lusten, en een wending die zeer zeker verrassend kan worden genoemd. Een goed boek. Een ruw en rauw verhaal, maar het stoot gelukkig niet af.