Werken staat voorop in de politieke benadering van de sociale zekerheid, en pas als dat (echt) niet (meer) mogelijk is, volgt er een (tijdelijke en/of beperkte) uitkering van overheidswege.
Om de tekorten op de arbeidsmarkt als gevolg de vergrijzing van de beroepsbevolking en een teruglopend geboortecijfer te beperken wordt het stelsel van sociale verzekeringen zodanig ingericht dat zoveel mogelijk mensen aan het werk worden geholpen of gehouden.
Om die reden is de loondoorbetaling bij ziekte in 2004 verlengd naar twee jaar, en is de WAO in 2006 vervangen door de WIA. Door deze ingrepen is de uitstroom vanuit het arbeidsproces naar een arbeidsongeschiktheidsuitkering fors verminderd.
Bij de WW is in 2006 de maximale duur van de WW teruggebracht van 60 naar 38 maanden en het ziet er naar uit (Commissie Bakker) dat een verdere verkorting niet lang op zich zal laten wachten. Sociale zekerheid is daarom niet langer een term die de feitelijke lading dekt.
Werknemers, werkgevers, adviseurs en financieel planners doen er verstandig aan zich regelmatig op de hoogte te (laten) stellen van de laatste stand van zaken. Deze uitgave is bedoeld daarbij te helpen.
Reacties (0)
Nog geen commentaar gegeven.