‘Mensen zeggen bijvoorbeeld:
Woorden schieten te kort.
De tijd heelt alle wonden.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik vind het zo erg voor jullie.
Ik zou willen dat ik iets voor jullie kon doen.
Zo jong nog.
Ik voel met jullie mee.
Ze denken:
Zelfmoord? Maar hoe dan? En waarom? Ze heeft vast een slechte jeugd gehad.
Evengoed wel zielig.
Ik hoop dat mij dit nooit overkomt.
Ze was altijd al een beetje raar.
Ik heb honger.
Wat ongemakkelijk. Ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen.
Ik wil naar huis (of een borrel).
Ondertussen glimlachen ze vriendelijk tegen elkaar, of ze kijken serieus, als ze denken dat serieus kijken meer van toepassing is.’
In Het schuwste dier keert de hoofdpersoon voor een week terug uit Engeland, waar ze studeert, voor de begrafenis van haar tante. In Nederland is haar familie, waar een gat in geslagen is, er zijn een aantal dieren, een geliefde en een begrafenisondernemer met een heel harde stem.
De tijd gaat langzamer, komt soms bijna tot stilstand, terwijl de wereld gewoon doorbeweegt. Alles lijkt hetzelfde, maar alles is veranderd.
Eva Meijer (1980) is kunstenaar, schrijver en singer-songwriter.
Een ongewone roman, een verhaal over de gevoelens van mensen in extreme omstandigheden, en waar de dood van een mens wel degelijk de oergevoelens gaan combineren met maatschappelijke conventies, regels en facades die wel degelijk de echte gevoelens en dieper liggende onverschilligheid moeten verstoppen. Een psychologische roman waar we een stukje weg afleggen met een aantal mensen, waaronder een meisje, een studentje in een wereld terecht komt waar net een geliefde overleed, en waar de mensen dit allemaal op hun eigen manier aan het begeleiden zijn, en waardoor een aantal gebeurtenissen en gevoelens naar boven borrelen die wel degelijk de toekomst van deze mensen danig zal veranderen. Het is een intrigerend boek, een boek dat niet echt kan worden geplaatst onder de conventionele boeken, en wel zeer zeker zo afwijkt dat het aanspreekt en je eens op een andere wijze betrekt bij het leven van deze mensen, die plots een ander ritme aannemen vergeleken met de wereld rondom hen... Een aanrader, voor wie graag eens iets anders dan gewoonlijk in handen krijgt, maar toch een kwaliteitsnovelle in handen wil. Het is een aanbevelenswaardig boek, dat zeer zeker zal blijven hangen...
Reacties (1)
Patrick Vandendaele
Een ongewone roman, een verhaal over de gevoelens van mensen in extreme omstandigheden, en waar de dood van een mens wel degelijk de oergevoelens gaan combineren met maatschappelijke conventies, regels en facades die wel degelijk de echte gevoelens en dieper liggende onverschilligheid moeten verstoppen. Een psychologische roman waar we een stukje weg afleggen met een aantal mensen, waaronder een meisje, een studentje in een wereld terecht komt waar net een geliefde overleed, en waar de mensen dit allemaal op hun eigen manier aan het begeleiden zijn, en waardoor een aantal gebeurtenissen en gevoelens naar boven borrelen die wel degelijk de toekomst van deze mensen danig zal veranderen. Het is een intrigerend boek, een boek dat niet echt kan worden geplaatst onder de conventionele boeken, en wel zeer zeker zo afwijkt dat het aanspreekt en je eens op een andere wijze betrekt bij het leven van deze mensen, die plots een ander ritme aannemen vergeleken met de wereld rondom hen... Een aanrader, voor wie graag eens iets anders dan gewoonlijk in handen krijgt, maar toch een kwaliteitsnovelle in handen wil. Het is een aanbevelenswaardig boek, dat zeer zeker zal blijven hangen...