Over oude rivieren en nieuwe sporen (E/ F/ NL)

De kringloopgedachte en vooral het flude lopen als een rode draad in de video's en schilderijen van Joost Colpaert (1965). Dit vertaalt zich expliciet in de recente reeks schilderijen en werken op papier waarin de geografische realiteit van meanderende rivieren wordt getransformeerd naar een abstractie.
In zijn werken combineert hij steeds rivierlopen met de spontane zelforganisatie van allerlei vloeistoffen en olieverf. Deze rivieren slingeren diep in de achtergrond of treden in andere werken als brede stromen op de voorgrond. Een meanderende rivier versus het omringende rechtlijnig stratenplan of een vloeiierige, ongeordende ondergrond versus een brede rivierloop weken onze gevoeligheid los.
De werkwijze waarbij de geografische realiteit naar een abstractie wordt omgetoverd, zet de tegenstelling tussen chaos & orde, natuurkrachten & menselijk ratio extra in de verf. Of, hoe de bron van alle leven een bron van inspiratie vormt.

Dans les oeuvres vido et picturales de Joost Colpaert (1965), les fluides et les ides en boucle serpentent comme un fil rouge. En tmoignent ses dernires peintures et oeuvres sur papier dans lesquelles la ralit gographique de rivires mandreuses se transforme en une abstraction.
Dans l'ensemble de ses oeuvres, il associe le cours anarchique de l'eau vive et celui d'autres liquides et de la peinture l'huile. Ces cours d'eau foltrent l'arrire-plan de ses oeuvres ou s'imposent au premier plan, sous la forme de larges fleuves. Une rivire sinueuse qui s'insinue dans un tissu urbain rectiligne ou un fond flou et chaotique sur lequel se dcoupe un large cours d'eau d'une grande nettet sont des images contradictoires qui font vibrer notre sensibilit.
La faon dont Joost Colpaert transpose la ralit gographique en un langage abstrait met encore davantage en exergue l'opposition entre ordre et chaos, entre les forces de la nature et le rationalisme de l'homme. Ou comment l'eau, qui est l'origine de la vie, est une source d'inspiration.

The concepts of cyclicity and particularly fluidity are like a connecting thread in the videos and paintings of Joost Colpaert (1965). This becomes quite explicit in his recent series of paintings and works on paper in which geographically real meandering rivers are transformed into abstraction.
In his oeuvre, Colpaert consistently unites river courses with the spontaneous self-organisation of all sorts of fluids and (oil) paints. These rivers are carved deeply into the landscape in some works and in others they come to the fore as broad streams. Our sensitivity is aroused by the opposition of a meandering river and a surrounding linear street pattern, or a flowing unordered landscape in opposition to a wide stream.
This technique, in which the geographically real is transformed into abstraction, highlights the opposition between chaos and order, and between the forces of nature and human ratiocination. In other words: it presents the source of all life as a source of inspiration.