Ontsnappingskunstenaar

'Mijn romans groeien en ontwikkelen zich als planten', zo noteerde de Franstalige Vlaamse schrijver Franz Hellens [1881-1972] ooit. De schrijver hanteerde niet graag de snoeischaar en liet een oeuvre na van ruim 200 titels. In zijn gloriejaren werd Hellens uitgeroepen tot zowel de 'Vlaamse' Dostojevski als de 'grootste Belgische romancier'. Kunstenaar Modigliani schilderde zijn portret en Nabokov zwaaide hem openlijk lof toe. Toch is Hellens, wonderlijk product van een hybride België, zo goed als uit het literaire geheugen verdampt.
'Zeer onterecht', vindt Erwin Mortier. In een gloedvol en geschakeerd portret wekt hij de rijke verbeeldingswereld van Hellens minutieus tot leven. Aan de hand van diens superieure "Mémoires dElseneur" [1954] schetst Mortier Hellens' burgerlijke afkomst, zijn unieke schriftuur vol 'fantastisch realisme' en zijn
eeuwig ontsnappen uit 'een gevangenis zonder dimensies'. Tegelijk groeit zijn essay uit tot een noodzakelijk naschrift bij Mortiers bejubelde roman "Godenslaap".
Dit Belgica-deel wordt gecompleteerd door "Tussen de straat en de tuin", een verhaal van Hellens zelf, in een vertaling van Leonard Nolens.
De serie Belgica staat onder redactie van Dirk Leyman.
Uitgegeven met de productiesteun van het Vlaams Fonds voor de Letteren.