Mijn Russische ziel

Boland begon zijn universitaire studie Russisch in 1969, reisde voor het eerst naar het hol van de beer in 1972, werd universitair docent en promoveerde op de grote twintigste-eeuwse dichter ArmaAchmatova. Hij publiceerde onder meer twee leergangen (Russisch voor Nederlanders en Nederlands voor Russen), vertaalde een berg Russische literatuur en schreef een monografie over Ruslands grootste dichter, Alexandr Poesjkin, en een 'stadsbiografie' van Sint-Petersburg. Van 1992 tot 1997 woonde hij in Rusland, waar hij een Russisch salaris 'genoot', de grutten van de gewone Rus consumeerde, en in dezelfde rijen voor dezelfde loketten stond als de eerste de beste baboesjka. Hij kent zowel herleven in de provincie als dat van de grote stad van binnenuit.
Eindelijk heeft hij zich nu ook verstout het beeld van Rusland dat hij zich in de loop van decennia heeft gevormd, in boekvorm te gieten. in een epiloog bezint hij zich, hoe kan het ook anders, op het meest intrigerende fenomeen van moedertje Rusland: haar ziel.
Boland is niet iemand die veel met de ziel opheeft. Dat hij er zelf eentje bezit, betwijfelt hij ten zeerste, en dat de Rus ervan verstoken is, is welhaast zijn heilige overtuiging.