In Leningrad laat Anna Reid aan de hand van persoonlijke verhalen van direct betrokkenen zien hoe het dagelijks leven in die belegerde stad eruitzag. Reid putte uit dagboeken van inwoners en officiele staatsdocumenten, en ze sprak met overlevenden. Ze schrijft over het meisje dat in haar dagboek koel registreert hoe een familielid verhongert en over de musici van het stadsorkest die, terwijl ze zelf de hongerdood voelen naderen, doorspelen om het moreel van de mensen te sterken.

Reacties (1)
Patrick Vandendaele
Een stukje geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog dat zeer zeker al vaak werd beschreven, maar nooit op zo’n volledige wijze, en dit doorheen niet enkel de ogen van de geschiedkunde en de militaire geschiedschrijving, maar ook, en misschien vooral doorheen de ervaringen en de getuigenissen van de betrokkenen zelf, de mensen die waren betrokken bij één van de meest indrukwekkende strijdmomenten waar de confrontatie tussen de Duitsers en Rusland op z’n extreemste vorm werd gestreden, en waar Leningrad wel degelijk gedurende meer dan twee jaar werd belegd. Het veld van de strijd waar twee miljoen mensen vielen, sneuvelden, militairen, burgers, zonder onderscheid, maar met dezelfde pijn en leed. Het is een dikke turf dat zeer zeker door een zeer erudiete vrouw werd geschreven, op basis van historische feiten en doorheen een diepgaande studie van documenten en gegevens en getuigenissen. Hierdoor is het werkelijk ook een historisch werk, een academisch erkend werk, maar de kracht zit hem dat het eveneens leesbaar werd gemaakt voor de mensen die niet noodzakelijkerwijze historicus zijn, en dus toegankelijk werd gehouden voor iedereen die op een zeer concrete wijze de evenementen en détails van deze verschrikkelijke passage van de geschiedenis wil leren ontdekken, op een andere wijze dan een hoofdstuk in een breder geheel. Ontroerend, schokkend, boeiend, confronterend en een ware hommage aan de betrokkenen die vaak het slachtoffer waren van de waanzin van een strijd tussen mensen die het geweld niet schuwden om hun gelijk en hun belang te veroveren… Een getuigenis uit het verleden dat wel degelijk een les voor ons zou moeten zijn en blijven…