Mijn waargebeurde verhaal
In Kind van de onderwereld beschrijft Claudia Schoemacher (40) hoe zij op achtjarige leeftijd in contact komt met haar biologische vader, een Italiaanse beroepsgokker die in criminele kringen verkeert. Als Claudia veertien is en nietsvermoedend op school zit, wordt haar vader na een schietpartij opgepakt en in de Bijlmerbajes vastgezet. Claudia schrikt de volgende dag wakker van een sleutel in de voordeur. In plaats van haar vader staan twee Amsterdamse rechercheurs met getrokken pistolen in haar slaapkamertje. Het verandert niet alleen haar jeugd, maar ook haar karakter voorgoed.
Ontroerend relaas van een kind met een gedetineerde vader
In Kind van de onderwereld vertelt Claudia over haar jeugd en haar vader, die zijn dochter op geheel eigen wijze opvoedt. Ze maakt chaotische en absurde situaties mee, maar de liefde voor haar vader maakt veel goed. Het verhaal speelt zich af tegen het decor van de Amsterdamse penoze in de jaren zeventig en tachtig, waarin prostitutie, illegale gokpaleizen, drugs en wapenbezit voor Claudia vanzelfsprekend worden.
Claudia Schoemacher (1970) was jarenlang persvoorlichter van Endemol en heeft nu haar eigen pr-bureau. Ze is getrouwd met cosmetisch arts Robert Schoemacher; samen hebben ze een kind. In maart 2009 was ze te zien in Het mooiste meisje van de klas (seizoen 2, afl. 7), waarin ze voor het eerst openlijk over haar achtergrond vertelde.
Reacties (1)
Patrick Vandendaele
Een spannend boek, een getuigenis vanuit een standpunt zoals we het niet vaak kennen, of waar vaak geen aandacht wordt aan gewijd door de grote media. Het gaat om een benadering vanuit de positie van een meisje dat opgroeide in een crimineel milieu, eerst onbewust, later meer en meer met kennis van zaken, en de manier waarop de betrokkene zelf, en de omgeving hiermee weet om te gaan, zich aanpast en reageert. De manier waarop zo’n jong meisje stilaan maar zeker met verwondering gaat omgaan met dit milieu en de politie, maar stilaan ook met bewondering gaat inspelen op een aantal omstandigheden die haar zelf gaan betrekken in het mislopen in de maatschappij, en waarbij de grenzen en de normen wel degelijk gaan vervagen en de criminaliteit deel begint uit te maken van het leven, waaruit je maar met zeer grote moeite kan uitgroeien. Een moedig en niet evident boek, lijkt zo, maar wel degelijk een verrassend en vaak ruw boek, dat toch ook wel een ander beeld van dit genre mensen weet over te brengen, en wel degelijk een menselijke benadering weet te brengen bij de lezer, zonder de zaken te vergoelijken, en zeker geen goedkeuring van de zaken opeist, maar de kracht heeft om ook wel eens een andere benadering weet te brengen, die je wel enig begrip zal afdwingen voor de manier waarop bepaalde mensen omwille van de omstandigheden in situaties terecht komen die niet echt gewild en gewenst zijn. Knap werk.