Fruitplukster, fabrieksarbeider, gezondheidswerker of websitebouwer, we moeten (bijna) allemaal werken om te leven. Maar hoe bouw je een menselijk bestaan op met minder dan anderhalve euro per dag? Want dat is het reele loon van zo'n 1,5 miljard mensen op deze aarde. Een pijnlijke werkelijkheid.
Waarom?
De economie is meer dan ooit gemondialiseerd. Bedrijven maken constant jacht op de goedkoopste en minst beschermde arbeid: in Oost-Europa, in China, in Vietnam, in Cambodja... Het internet heeft de werkgevers bovendien een virtuele mondiale fabriekshal bezorgd. Als nooit tevoren kunnen ze het werk in stukjes hakken en uitbesteden over de hele wereld, die zo een mondiaal uitzendkantoor is geworden. Op dit wereldwijde spelbord is de werkende mens niet meer dan een pion. Zijn loon en zijn job staan langs alle kanten onder druk.
Het verhaal van Philips Hasselt op de bijhorende dvd is er de perfecte illustratie van. Oud-werknemers vertellen hoe ze moeten concurreren met werknemers die amper sociale zekerheid genieten, terwijl Philips-managers argumenteren waarom ze werk verhuizen over de hele wereld.
Kan het anders? Zeker. Dirk Barrez en John Vandaele tonen dat er manieren zijn om te beletten dat arbeid onderbetaalde koopwaar wordt. Of, zoals vakbonden en ngo's het verwoorden: werknemers zijn geen gereedschap. Onder meer China, Brazilie en India zetten stappen om de positie van de werknemer te verbeteren. Maar er moet nog meer bewegen op internationaal niveau. De huidige economische crisis is een kans om van waardig en duurzaam werk voor iedereen een topprioriteit te maken.
Reacties (0)
Nog geen commentaar gegeven.