Hoe was in het ancien rgime de rechtspraak in handelszaken georganiseerd? Vormden de regels over handelscontracten een lex mercatoria, een afzonderlijke verzameling van regels? Wat met het ius commune, het Romeinse en canonieke recht, dat het recht inzake overeenkomsten in die periode domineerde? Met zijn studie over het recht over mercantiele regels en de commercile gedingvoering in Antwerpen in de 16de en 17de eeuw heeft de auteur een antwoord op deze vragen geformuleerd.
Het blijkt dat te Antwerpen de insijpeling van geleerd recht, van ius commune, de geldende normen over commercile aangelegenheden diepgaand bepaalde. De compilaties van Antwerps recht, die in de tweede helft van de zestiende eeuw en nog in 1608 tot stand kwamen, getuigen van een sterke affiniteit met de Europese rechtsleer. Bovendien vormde het recht inzake handel thematisch weliswaar een zekere eenheid, maar ontbreken goeddeels sporen van een handelsrecht dat van het stedelijke en geleerde recht kan worden onderscheiden.
De Antwerpse rechtbank, de vergadering van schepenen, bepaalde welke handelsgebruiken binnen de stad als recht konden gelden. Daarbij ondervond ze weinig concurrentie van andere rechtbanken. De stadsvergadering was na 1550 de onbetwiste gangmaker van het stedelijke privaatrecht over handel. Niettegenstaande een beperkte juridische stroomlijning van commercile technieken en een zekere economische beleidsvoering, waren de Antwerpse gezagsdragers in het algemeen bereid om innovaties uit de handelspraktijk juridisch te erkennen.
Dit alles vindt u terug in dit schitterende boek, gellustreerd met een aantal mooie fotos.
Reacties (0)
Nog geen commentaar gegeven.