Goethe en Schiller zeiden het beiden van elkaar: dat de andere de belangrijkste persoon in zijn leven was geweest. De uitersten raakten elkaar: intuitie en gevoel bij Goethe, intellect en wilskracht bij Schiller. Hun vriendschap, met al zijn confl icten en spanningen, heeft ze allebei tot topprestaties aangespoord: Schiller schreef zijn klassieke drama's en kreeg ze, met hulp van Goethe, daadwerkelijk opgevoerd; Goethe beleefde dankzij Schiller een tweede creatieve jeugd. Schiller heeft Goethe tegelijk bewonderd, benijd en gehaat. Goethe ervoer de komeetachtige opkomst van Schiller als bedreiging. Ten slotte zou Goethe zijn vriend vereeuwigen met de postume publicatie van hun briefwisseling, en zou hij ervoor zorgen dat Schillers stoffelijk overschot naar de grafkelder van de vorst in Weimar werd overgeplaatst.
Rudiger Safranski vertelt het verhaal van deze uitzonderlijke vriendschap, maar ook van een groots moment in de Duitse geschiedenis: het gouden tijdperk van de geest.
'Leerrijk en vol levenservaring zonder vermoeiend te zijn. [...] Safranski is een onweerstaanbare toverkunstenaar.' - Frankfurter Allgemeine Zeitung

Reacties (1)
Patrick Vandendaele
Een indrukwekkend verhaal van twee genieën die in hun periode mekaars gelijken waren, en mekaar bewonderden en beïnvloedden. Goethe en Schiller, want daar gaat het over, hadden voor hun eigen gebied een bijzondere plaats ingenomen, en waren wel degelijk prominente figuren. Doorheen dit boek krijgen we een zeer heldere benadering, sfeervol, en begeesterend beeld van de plaats dat deze mensen hadden in hun eigen wereld, en de manier waarop deze twee mannen met mekaar omgingen. Want net als met twee magneten had je het effect dat naargelang de domeinen en de perioden ze mekaar wisten aan te trekken, maar evengoed wisten af te stoten. Het is een tijdsbeeld en een inleefbaar kader waar je op een sublieme wijze kan reizen door de tijd en door de domeinen van kunst en cultuur, wetenschappelijke kennis en politiek… en dit doorheen de getuigenissen die we kunnen terugvinden in onder meer de briefwisseling die beiden hebben onderhouden. Het is een baksteen, maar dan wel een aangename, een meeslepende.