Duizend-en-een-dromen

Boeken zoals we ze graag hebben, want het brengt onder een aangename vorm een benadering van een land dat we niet kennen, en vaak miskennen. De kracht van dit genre boeken die een aantal landen op een andere wijze weten te beschrijven en te duiden, is dat je vaak op een verrassende wijze een totaal ander beeld krijgt van het besproken land, dat te vaak gepaard gaat met een aantal vooroordelen of clichés, die steeds voor een stuk wel steunen op realiteit, maar voor nog meer aspecten totaal verkeerd lijken te zijn. Natuurlijk zal je niet echt opkijken wanneer een ander, intiemer beeld wordt gebracht over landen als Duitsland en Frankrijk, maar je zal toch wel even stilstaan wanneer het besproken land Iran is. Natuurlijk kennen we niet echt goed dit land, en het wordt als lid van de keure van landen die door sommigen wordt beschreven als duivelse landen zeker beschouwd als een land waar de tiranieke regering een quasi onmogelijk leven maakt voor de bewoners. Maar is dit wel zo? Klopt het wel dat dit land over één lijn kan worden gestreken met die daden die bevestigen dat het er niet echt ludiek aan toe gaat... Extremisme op gebied van geloof, fatwa's die worden uitgesproken, mensen die worden terdood gesteld, het land waar president Ahmadinejad de plak zwaait en stelt dat Israël uiteindelijk van de kaart zal worden geveegd en die betwijfelt of de Holocaust wel heeft plaatsgehad. Maar dit wil niet zeggen dat iedereen die leeft in Iran ook getekend is door dezelfde filosofie, en dat alle mensen gewelddadig en gevaarlijk zijn. In dit boek krijgen we op een meer gemengd beeld va dit land, dat we ontdekken door de eigen ervaringen van deze auteur, en waarbij we ook op zoek gaan naar de ware aard van de mensen die er leven en wonnen. Door haar benadering heeft de auteur uiteraard een andere relatie met de bewoners van dit land en heeft zij een gematigdere benadering van de maatschappij in Iran, waardoor zij ook een ander beeld weet te geven van Iran. Je ziet er ook een ander Iran, die waar de evolutie en de revolutie aanwezig is, naast de meer radicale delen van de bevolking. Het is dan ook een zeer onconventioneel en totaal ondenkbaar beeld dat je hier voorgeschoteld krijgt, en waar meer hoop uit opdoemt dan wat de media ons over het algemeen aanbrengen als beeld van dit 'Duivels' oord. Prachtige illustraties die je toch een ander beeld geven van dit land, en een land dat het verdient, los van zijn leiders, om tot het geluk uit te groeien.