In den beginne schiep ... de vrouw

Misschien kan de titel van dit boek als
blasfemisch overkomen als we stellen dat
een vrouw of 'het vrouwelijke' aan de
oorsprong van alle leven op aarde stond.
Is dat een ongezonde stelling uit een warrig
hoofd, of zit er toch waarheid achter
die sfinxachtige uitspraak?
In alle geval leert de officiele geschiedenis
het ons anders.
Abt Odo van Cluny (ca. 878 - 942)
waarschuwde: "Een vrouw omhelzen is
net hetzelfde als het omhelzen van een zak
stront" en kerkvader Albertus Magnus van
Keulen (ca. 1200-1280) zegde: "Voor een
vrouw moet men zich hoeden als voor een
giftige slang." Zo diep waren in de middeleeuwen
de vrouwen gezonken in de
mannelijke achting. In het toenmalige
christendom werd DE vrouw beschouwd
als de oorzaak dat alle mensen met een
'erfzonde' beladen werden: had zij niet gebeten
in een appel, terwijl het haar door
(een mannelijke) God verboden was?
Ook de grote antieke culturen als Grieken
en Romeinen hadden bijzonder weinig
op met vrouwen. Erger nog, ze werden
verwezen naar de uitkant van de maatschappij,
verbannen naar de vier muren
van het huis. De maatschappij was uitsluitend
een mannenzaak.
Maar zo was het niet in den beginne . . .
Als we diep in de tijd afdalen dan zien we
hier en daar vrouwen en godinnen met
macht en invloed verschijnen.
De auteur brengt met dit boek een
apologie ter eerherstel van het vrouwelijke,
eeuwenlang weggedrukt
door het mannelijke!