DEMILITARISERING VAN DE RIJKSWACHT

De rijkswacht verdwijnt. De politieke wereld heeft er een dikke rode streep door getrokken. Dit boek gaat in de eerste plaats echter niet over de toekomst, maar over het verleden. Het verdiept zich in de wijze waarop de rijkswacht tot nog toe gefunctioneerd heeft, en hoe daar de jongste jaren (een beetje) verandering in is gekomen. Het geeft een indringend beeld van wat de "cultuur van de rijkswacht" genoemd zou kunnen worden, en van de heel langzame evolutie op dat vlak. Het boek van Marleen Easton is om diverse redenen een aanrader. De eerste is ongetwijfeld de minutieuze beschrijving van de "oude" rijkswacht, van het politiekorps dat als een deel van het leger moest functioneren, en daar ook de kenmerken van droeg en draagt. Easton heeft heel diep gegraven in de archieven, en vertelt verhalen die nooit eerder verteld werden. Over de Belgische Rijkswacht is er sowieso al niet zo veel geschreven, en alleen daarom was het snuisteren in soms duistere documenten zeer de moeite waard. Ook de gevolgde methode draagt bij tot de kwaliteit en originaliteit van het werk. Marleen Easton heeft geprobeerd zowel systematisch als rigoureus te werk te gaan. Haar uitgangspunt is de militaire organisatie, en de kenmerken die daar normaal bijhoren. Ze zoekt en vindt die ook bij de rijkswacht terug. De veranderingen worden dan Weer geduid en beschreven als een langzame evolutie naar een "civiele politieorganisatie". Een hele waslijst indicatoren passeert de revue, en vertelt op die manier het verhaal van de voorzichtige en met kleine stapjes veranderende oude organisatie.