Ondertussen behoort deze reeks tot de vaste waarden, waarvan je je niet meer kan inbeelden dat dit een einde zou kennen, en we hopen dat dit nog heel lang mag duren, want in deze wereld heb je luchtig vertier nodig, die voor de azijnplassers wellicht te licht is, maar voor de mensen die nog wel eens op een eenvoudige wijze willen en kunnen genieten wel degelijk met het nodige goed gevoel kan worden onthaald. Leuke verhalen met even leuke personages die we op het scherm, hoe dan ook, wel missen... En hoe men deze reeks ook moge bekritiseren, het was voor een groot deel van Vlaanderen een aangenaam moment, die we dan met deze strips nog kunnen beleven. En het volk heeft steeds gelijk... De tekeningen blijven van goede kwaliteit, zoals we dit kunnen verwachten van Hec Leemans, en het blijft een reeks van dolle fratsen.... Ook met dit boek. Want het brengt een verhaal dat alle grenzen weet te verleggen, en waar we op een leuke wijze een stapje verder gaan in de waanzin van de avonturen rond onze helden... Deze keer krijgen we te maken met een eigenaardig fenomeen, waar de kampioenen de ene na de andere verdwijenen, en waar men stilaan maar zeker met een probleem komen te zitten... De lezer... de uitgever en vooral ook de auteur... Een verhaal dat eens de surrealistische toer opgaat, maar dan op een leuke en uitdagende wijze, en waarbij we eens deze bende op een onverwachte manier in beeld zien, of net niet... Goed gevonden, en eens afwijkend van de normale toer dat de verhalen gewoonlijk aannemen. Weer een bijzonder knappe plot... op z'n FC's...
Reacties (1)
Patrick Vandendaele
Ondertussen behoort deze reeks tot de vaste waarden, waarvan je je niet meer kan inbeelden dat dit een einde zou kennen, en we hopen dat dit nog heel lang mag duren, want in deze wereld heb je luchtig vertier nodig, die voor de azijnplassers wellicht te licht is, maar voor de mensen die nog wel eens op een eenvoudige wijze willen en kunnen genieten wel degelijk met het nodige goed gevoel kan worden onthaald. Leuke verhalen met even leuke personages die we op het scherm, hoe dan ook, wel missen... En hoe men deze reeks ook moge bekritiseren, het was voor een groot deel van Vlaanderen een aangenaam moment, die we dan met deze strips nog kunnen beleven. En het volk heeft steeds gelijk... De tekeningen blijven van goede kwaliteit, zoals we dit kunnen verwachten van Hec Leemans, en het blijft een reeks van dolle fratsen.... Ook met dit boek. Want het brengt een verhaal dat alle grenzen weet te verleggen, en waar we op een leuke wijze een stapje verder gaan in de waanzin van de avonturen rond onze helden... Deze keer krijgen we te maken met een eigenaardig fenomeen, waar de kampioenen de ene na de andere verdwijenen, en waar men stilaan maar zeker met een probleem komen te zitten... De lezer... de uitgever en vooral ook de auteur... Een verhaal dat eens de surrealistische toer opgaat, maar dan op een leuke en uitdagende wijze, en waarbij we eens deze bende op een onverwachte manier in beeld zien, of net niet... Goed gevonden, en eens afwijkend van de normale toer dat de verhalen gewoonlijk aannemen. Weer een bijzonder knappe plot... op z'n FC's...