Wij speelt in de toekomst, ongeveer duizend jaar na nu, in de Eenheidsstaat. Alle huizen zijn van glas, de bewoners leven volgens een strikt rooster. Er wordt gewerkt aan de Grote Operatie, waarbij mensen hun fantasie wordt afgenomen. De hoofdpersoon, d-503, wordt verliefd op de kritische i-330, waardoor zijn loyaliteit aan de staat in gevaar komt. Wij is misschien wel de eerste anti-utopische roman. Het kon niet in de Sovjet-Unie verschijnen, maar werd wel in onder andere het Engels vertaald. Waarschijnlijk is zowel Aldous Huxley als George Orwell door het boek beinvloed.
Reacties (1)
Patrick Vandendaele
In deze rijke reeks van klassieke werken van de Twintigste Eeuw die wordt uitgegeven bij deze uitgever, krijgen we vaak ontdekkingen van werken die wel degelijk een klassieke waarde hebben, maar vaak door het grote publiek niet meer gekend zijn. Het is dan ook een verademing om deze grote werken ter beschikking te stellen van de geboeide lezer. Ook deze keer hebben we een topper, met 'Wij' van Zamjatin, die niet meer of niet minder is dan de voorbode van alle grote werken die op een dramatische wijze een toekomst voorspelden die vandaag de dag meer en meer overtuigend overkomt, maar voor die tijd wellicht als echte science-fiction werd aanschouwd. En dan hebben we het niet over robotten en galactische toestanden, maar wel degelijk over de inrichting van de maatschappij en de rol van het individu in deze maatschappij, als een minder en minder vrije mens, die wel degelijk onder de knoet van Big Brother komt te staan. '1984' en 'Brave New World' zijn de meer bekende varianten van dit werk, dat wellicht ook als inspiratie voor deze werken heeft gegolden. De nachtmerrie dat ondertussen stilaan maar zeker een vorm van geloofwaardigheid heeft ingenomen in de maatschappij waarin we leven. Het is daarom boeiend te lezen hoe de mensen van de vorige eeuw dit allemaal zagen en voorzagen. Het is een boeiend werk, waar we in een periode terecht komen waar de mensen wel degelijk volkomen ondergeschikt worden aan groot project, waar niemand kan aan ontsnappen, en waarbij iedereen in de pas moet lopen van een centrale macht. Een wereld waarin net als het grassprietje in de harde beton toch ook een weg wordt gevonden in deze strakke keur om de eigen gevoelens en meningen te laten opbloeien, en waar de strijd van het grote systeem tegen de kleine anarchist ten volle kan bloeien... Een zeer indrukwekkende futuristische roman waar je als het ware beleeft wat we beetje bij beetje aan het ondergaan zijn, en te bedenken dat we wellicht korter staan bij deze SF dan velen zouden denken. Knap werk, en eigenlijk zeer merkwaardig dat het niet evenveel succes kende dan de voornoemde werken, want het is zeker op z'n minst zo overtuigend en zeer knap geschreven. Leest als een trein en is beangstigend als een monsterlijke nachtmerrie.