De ring van Mobius

Een verhaal dat zo banaal begint… Een man, die nare dromen beleeft, en werkelijk in de ban van zijn eigen dromen gaat leven… Stephane is een jonge kerel die werkt in werkt voor de filmwereld, en door zijn specialiteit wel degelijk in de sferen van de gruwel leeft. En dit leven lijkt zich ook te gaan vestigen in zijn eigen leven, waardoor ook zijn dromen er onder de invloed komen van te staan. En deze dromen worden erger en erger, en lijken zich meer en meer te vermengen met de wakkere wereld. Wat is nog waar en wat niet. Zeker wanneer hij een meisje ziet vermoorden, zonder dat hij kan tussenkomen. Wat zou je zelf doen met zo’n gegeven? Het begin van een gruwelijk verhaal, en op een zaak waarbij een meisje werd vermoord. Wanneer hij echter verder en verder investeert in de zaak, lijken de zaken echter een wending te nemen dat niet te voorzien was. Het is een sterke plot, bijzonder goed in mekaar gestoken, en dat je werkelijk als het ware in levende lijve doet beleven wat zich allemaal ontwikkelt in deze knappe thriller van de betere plank. Het is met moeite dat je dit boek noodgedwongen weglegt en het is zeker een boek dat je een ongemakkelijk gevoel zal geven bij het lezen. En is dit nu net niet een gevoel dat de thrillerlezers opzoeken bij het lezen van een betere thriller?