De Nomade

Debuutroman van Christine Lafaille, auteur van Chemo. Leven op de grens tussen wanhoop en vertrouwen (EPO, 2005).
De nomade is een liefdesverhaal, een zoektochtnaar het bestaansrecht van liefde van een vrouw voor een andere vrouw, en naar eeneigen identiteit. De nomade gaat vooral over verlangen. Verlangen om te bestaan, om te zijn wie je bent. Of zoals Gilles Deleuze het ooit zei: "Wij zijn woestijnen, bevolkt door stammen, dieren en planten. De woestijn, het experimenteren met jezelf, is onze eigen identiteit, onze enige kans op alle combinaties die ons bewonen."

"Christine Lafaille schrijft over liefde en verliefdheid op een manier die veel herkenning oproept. (...) Iedereen die ooit verliefd is geweest kan samen met hoofdpersoon Marga de beste en slechtste momenten daarvan opnieuw beleven. (...) Samen met Marga ga je door een achtbaan van emoties, beginnend bij de ontkenningsfase. Haar worsteling met haar gevoelens voor een vrouw is des te pijnlijker omdat ze omringd wordt door vrouwen voor wie lesbisch zijn geen enkel probleem is.(...) na lezing wordt het vermoeden bevestigd dat verliefd zijn eigenlijk een dagtaak is." - Mirjam Hemker (auteur van Lesbische Seks. Een praktisch handboek) over De nomade.

"Christine Lafaille vertelt zo helder en zo menselijk over haar kanker dat je niet anders kan dan kracht putten uit haar vechtlust en nuanceringsvermogen. Christine heeft de trefzekerheid van de ervaringsdeskundige (...) Meer dan over verdriet, boosheid of aanvaarding gaat het boek over levenslust, en dat spreekt me zo aan. Een mooi boek." Bart Peeters over Chemo.