Op een van de laatste dagen van de zomer zitten drie kinderen in hun clubhuis boven op de muur rond Oud IJzer CV: Oskar, zijn oudere broer Bossie en hun vriendin Geesje. Het clubhuis heeft geen dak en geen muren en verder ontbreekt ook alles wat bij een club hoort.
Als ze naar beneden kijken zien ze de avonturen niet meteen op zich af komen. Ze hebben slechts zicht op de Melkweg, een rustige straat waar een bejaarde vrouw haar stokoude teckel uitlaat. Het is of de tijd stilstaat en het altijd zomer zal blijven.
Dan stelt Bossie een weddenschap voor, en plots komt alles in beweging.
Een heerlijk verhaal. Je valt in een verhaal van Bart Moeyaert altijd binnen in het leven van zijn personages alsof je een vlieg op de muur bent. Je zit er middenin. Geen woord word te veel gebruikt, geen ellenlange omschrijvingen, geen uiterste gestileerde uitweidingen. En toch is de vorm uiterst gestileerd - juist door zijn eenvoud waarschijnlijk. Het is soms of de schrijver je eigen waarnemingen heeft neergepend. Schitterend geschreven, op precies het juiste moment worden gebeurtenissen, emoties en reacties toegelicht. Een jeugdboek dat je als volwassene ook zeker moet gelezen hebben. Voor mij is Bart Moeyaert een absoluut meester!
Reacties (1)
Felldran
Een heerlijk verhaal. Je valt in een verhaal van Bart Moeyaert altijd binnen in het leven van zijn personages alsof je een vlieg op de muur bent. Je zit er middenin. Geen woord word te veel gebruikt, geen ellenlange omschrijvingen, geen uiterste gestileerde uitweidingen. En toch is de vorm uiterst gestileerd - juist door zijn eenvoud waarschijnlijk. Het is soms of de schrijver je eigen waarnemingen heeft neergepend. Schitterend geschreven, op precies het juiste moment worden gebeurtenissen, emoties en reacties toegelicht. Een jeugdboek dat je als volwassene ook zeker moet gelezen hebben. Voor mij is Bart Moeyaert een absoluut meester!