De actieve deelname aan de liturgie herbekeken. Honderd jaar na Pius X en veertig jaar na het Concilie (Nike 50)

De actieve deelname aan de liturgie herbekeken
Honderd jaar na Pius X en veertig jaar na het concilie
In dit boek reflecteren enkele vooraanstaande auteurs op de actieve deelname aan de liturgie, honderd jaar nadat de uitdrukking voor het eerst gebruikt werd in een schrijven uit 1903 van paus Pius X en veertig jaar nadat het in 1963 zijn uitwerking en concrete invulling kreeg in de Constitutie over de liturgie van Vaticanum II. Paul De Clerck (Parijs) schetst vooreerst de historische ontwikkeling van het begrip en zijn steeds rijker wordende inhoud. Paul Post (Tilburg) beschrijft de huidige ontwikkeling van actieve deelname naar liturgische inculturatie, waarbij hij niet alleen een breed en uitdagend panorama schildert van de grote verscheidenheid aan liturgische en rituele vieringen, traditionele zowel als nieuwsoortige, maar tevens enkele belangrijke perspectieven presenteert. Andre Haquin (Louvain-la-Neuve) ontwikkelt het begrip 'liturgische assemblee' zoals dit in de jaren voor Vaticanum II in het theologisch denken over de liturgie zijn plaats gekregen heeft vooral door toedoen van de werken van A.G. Martimort. Andre Goossens (Antwerpen) vraagt zich vervolgens af wat vandaag de problemen en kansen zijn van de liturgische assemblee, van de actieve deelname aan de liturgie. Vanuit godsdienstsociologisch standpunt onderzoekt Liliane Voye (Louvain-la-Neuve) wat deelname betekent en wat de verwachtingen zijn ten aanzien van rituele praktijken. Thomas Pott (Rome) biedt een spirituele en mystagogische herbezinning op de actieve deelname, die immers niet mag worden herleid tot een zoveel mogelijk actief bezig zijn. De grote rol en betekenis van de taal binnen een liturgie met actieve deelname van de gelovigen tenslotte wordt op een heel bijzondere wijze voorgesteld door Huub Oosterhuis (Amsterdam).