Sinds 2003 past heel haar hebben en houden in een rugzak. Die zomer vertrok Peggy Braeken namelijk naar Namibie, waar ze voor een hiv- en aidsorganisatie ging werken.
Vastberaden om juist de kracht van mensen te laten zien, vertelt Peggy Braeken in Blauwe hemels over de grote en kleine mensen die in haar leven kwamen en die haar inspireerden. Ze schrijft over vochtige peuterkussen, over de rekbaarheid van een volk, over drie-in-een begrafenissen, over vliegende kakkerlakken, over de tederheid van naastenliefde waarmee mensen voor elkaar zorgen, over de pracht van het land; over het leven in al z'n puurheid en eenvoud.
Blauwe hemels gaat over de realiteit van ontwikkelingswerk en op een toegankelijke, persoonlijke wijze doet Peggy Braeken uit de doeken waarom 'een doos condooms' het hiv- en aidsprobleem niet een-twee-drie oplost.
Met passie, inzicht en humoristische observaties biedt Peggy Braeken een kijkje in haar leven. En dat maakt Blauwe hemels een boek dat iets met je doet.
Een deel van de opbrengst van het boek gaat naar de organisaties waar Peggy mee gewerkt heeft.
Reacties (0)
Nog geen commentaar gegeven.