Belgische seriemoordenaars

Serial-killers, seriemoordenaars… het boeit de mensen. Een verschrikkelijk gegeven, een nachtmerrie voor de maatschappij die ermee wordt geconfronteerd. Een dankbaar thema voor de thrillerauteurs, maar veel minder leuk wanneer het harde realiteit wordt. Een fenomeen dat bij ons niet zou voorkomen, en enkel het voorrecht zou zijn van landen als de Verenigde Staten… deze illusie zijn we ondertussen al lang voorbij. Want we worden al regelmatiger geconfronteerd met deze psychopaten, en het zijn geen nieuwe fenomenen. Ons landje kende reeds een hele reeks van seriemoordenaars, en Werner Eeman, een prominente auteur van dit genre, brengt doorheen dit bijzonder boeiende geschreven boel een bundel van verhalen die niet minder dan dertien bekende gevallen uit de geschiedenis weet te brengen op een bevattelijke manier. Het voordeel van dit genre bundels is dat men wel degelijk duidelijke verhalen krijgt, waarbij je niet door de impulsieve reacties van de media een vertekend beeld krijgt van het dossier, maar veeleer een serenere en completere schets van de feiten, de ontwikkelingen en de stand van zaken. Met enige recul, nuchter, maar toch met een stijl zodat het wel degelijk prettige verhalen worden, los natuurlijk van het feit dat het hier wel om gruwelijke feiten gaat, die wel degelijk echt zijn. Het is een confronterend boek, een benadering van niet enkel de feiten, maar ook een schets van deze mensen die op een dag overgaan tot het vermoorden van een reeks mensen, en heel wat slachtoffers maken. Niet minder dan 13 (kan het symbolischer?) verhalen, die voor iedereen nog in naam bekend staan, maar niet steeds meer in de details van de dossiers. Een zeer indringend boek, en een verzameling van gruwelijke verhalen, die echter lezen als thrillerverhalen.