De kwaliteit van de boeken van deze auteur dient niet meer te worden beschreven... De lijst van zijn werken is indrukwekkend, zijn succes is bijzonder groot en de prijzen en erkenningen zijn niet meer te tellen. In alle talen worden zijn werken vertaald, en de verkoop getuigd enkel maar het terechte succes dat deze Zuid-Amerikaanse schrijver toekomt. Sinds 1967 publiceert J.M.Meulenhoff de werken van Marquez, in een periode non-suspecto, want de Nobelprijs voor literatuur werd pas toegekend in 1982... Ondertussen bracht deze uitgever reeds talrijke boeken uit van Marquez. En leuk is dat ze na deze periode nu ook de vroegere werken van deze auteur weer weet uit te brengen in een kwaliteitsvolle uitgave. Deze keer hebben we ‘Ontvoeringsbericht’ uit 1996 en ‘Afval en dorre bladeren’ uit 1974. Twee werken die wel degelijk een andere periode weergeven van het oeuvre van Garcia Marquez, maar die wel degelijk die eigen stempel van de meester in zich dragen. Met het eerste boek krijgen we verslag onder een boeiende vorm van een roman van de gevolgen van een ontvoering. We beleven dit doorheen de beschrijving van de gevoelens en de avonturen rond alle betrokken die meegesleept worden in de ontvoering van twee journalisten, die om duistere omstandigheden worden ontvoerd, en waar de ontwikkeling van deze ontvoering op een zeer scherpe wijze wordt beschreven, en waarbij niet enkel bij de ontvoerden wordt stilgestaan, maar eveneens veel aandacht wordt geboden aan de andere mensen die er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken raken. Met het tweede boek, de oudste van de twee, brengt een thema dat universeel is, zoals vaak bij deze auteur, maar hier op een sublieme wijze leven krijgt. De intolerantie zonder grenzen die wordt geduid doorheen een verhaal van een Franse arts dat zich vestigt in een vreemd dorp, en daar wel degelijk direct onder vuur komt te liggen, op een zodanige wijze dat de dood er op volgt. Het is op een onverdachte wijze een confrontatie met gevoelens die je overal ter wereld kan tegen komen en die wel degelijk hier op een zeer confronterende wijze wordt gebracht. We leren hem hierbij uiteraard nog meer te appreciëren, als mens en als schrijver... Want succes is nooit een toeval, zeker niet wanneer ze zo lang in stand kan gehouden worden. Een must voor de liefhebbers van Garcia Marquez en voor de mooie literatuur.
Reacties (1)
Patrick Vandendaele
De kwaliteit van de boeken van deze auteur dient niet meer te worden beschreven... De lijst van zijn werken is indrukwekkend, zijn succes is bijzonder groot en de prijzen en erkenningen zijn niet meer te tellen. In alle talen worden zijn werken vertaald, en de verkoop getuigd enkel maar het terechte succes dat deze Zuid-Amerikaanse schrijver toekomt. Sinds 1967 publiceert J.M.Meulenhoff de werken van Marquez, in een periode non-suspecto, want de Nobelprijs voor literatuur werd pas toegekend in 1982... Ondertussen bracht deze uitgever reeds talrijke boeken uit van Marquez. En leuk is dat ze na deze periode nu ook de vroegere werken van deze auteur weer weet uit te brengen in een kwaliteitsvolle uitgave. Deze keer hebben we ‘Ontvoeringsbericht’ uit 1996 en ‘Afval en dorre bladeren’ uit 1974. Twee werken die wel degelijk een andere periode weergeven van het oeuvre van Garcia Marquez, maar die wel degelijk die eigen stempel van de meester in zich dragen. Met het eerste boek krijgen we verslag onder een boeiende vorm van een roman van de gevolgen van een ontvoering. We beleven dit doorheen de beschrijving van de gevoelens en de avonturen rond alle betrokken die meegesleept worden in de ontvoering van twee journalisten, die om duistere omstandigheden worden ontvoerd, en waar de ontwikkeling van deze ontvoering op een zeer scherpe wijze wordt beschreven, en waarbij niet enkel bij de ontvoerden wordt stilgestaan, maar eveneens veel aandacht wordt geboden aan de andere mensen die er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken raken. Met het tweede boek, de oudste van de twee, brengt een thema dat universeel is, zoals vaak bij deze auteur, maar hier op een sublieme wijze leven krijgt. De intolerantie zonder grenzen die wordt geduid doorheen een verhaal van een Franse arts dat zich vestigt in een vreemd dorp, en daar wel degelijk direct onder vuur komt te liggen, op een zodanige wijze dat de dood er op volgt. Het is op een onverdachte wijze een confrontatie met gevoelens die je overal ter wereld kan tegen komen en die wel degelijk hier op een zeer confronterende wijze wordt gebracht. We leren hem hierbij uiteraard nog meer te appreciëren, als mens en als schrijver... Want succes is nooit een toeval, zeker niet wanneer ze zo lang in stand kan gehouden worden. Een must voor de liefhebbers van Garcia Marquez en voor de mooie literatuur.